جنگ لبنان ظاهرا دیروز تمام شد و اموروز هم اتوبوسها و مترو به شکرانه پیروزی حزب الله مردم را رایگان جابجا میکردند. بگذریم از اینکه آیا واقعا حزب الله پیروز شده است یا نه؟! خود مقوله جنگ موضوعی است که مدتهاست ذهنم را درگیر خود کرده است.

جنگ؛ تصوير حیوانی‌ترین خصلت پنهان آدمی است. « حمله » یا « دفاع » مهم نیست، مهم خشونتی است که در پیِ تنفر یک انسان از انسان دیگر بروز پیدا می‌کند، از هابیل و قابیل گرفته تا امروز. همه‌ی ما اخبار روز را دنبال می‌کنیم؛ از پیشروی‌ها و پس‌روی‌ها آگاه می‌شویم، آمار کشته‌های نظامی و غیر نظامی را می‌شنویم، اما گاهی اوقات فراموش می‌کنیم « کشته » یعنی مردنِ یک انسان به دست انسانی دیگر. درک و هضم این نکته برای من راحت نیست! اگر به واقع، انسان را با تمام رموز و پیچیدگی‌های خلقت‌اش محور قرار بدهیم، حول این محور دنیایی از خاطره‌ها، احساسات، متعلقات و ارتباطات وجود دارد که به واسطه‌ی یک گلوله یا ترکش، خط بطلانی به تمامی آن‌ها کشیده می‌شود... جنگ؛ تنها تجربه‌ی تلخ و وحشتناکی است که از آن عبرت نمی‌گیریم.