شیر نهنگ سفید 54 درصد چربی دارد.

اسم واقعی پله بازیگر بزرگ فوتبال ادسون آرانتس دو ناسیمنتو است.

در زبان انگلیسی عددfour  تنها عددی است که تعداد حروفش به اندازه خود همان عدد است.

تابحال 556 قبیله بومی امریکایی شناخته شده اند.

هر گربه در گوشش 32 عضله دارد.

تمام ساعتها در فیلم پالپ فیکشن ساعت 4:20 را نشان میدهند.

قلب میگو در سرش قرار دارد.

 تا بحال همه ما در سایتها و وبلاگهای مختلف نظیر این اطلاعات بی مصرف را دیده ایم. مطالبی که چند دقیقه بعد از خواندن، همه آنها را فراموش خواهیم کرد و هیچ تاثیری در زندگی ما ندارند. براستی چرا مردم از خواندن این اطلاعات بی ارزش لذت میبرند؟ در واقع سوال من این است که چرا دانستن بسیاری اطلاعات مهمتر را بر دانستن این موضوعات ترجیح میدهد؟

شاید  یکی از دلایل علاقه مردم به خواندن این موضوعات بی حوصلگی و عدم علاقه آنها نسبت به خواندن مطالب طولانی باشد. شاید کوچکی هر یک از این موضوعات و این نکته که میتوان خواندن را هر کجا که خواستیم قطع کنیم از جاذبه های این نوع مطالب باشد. زیرا مطالعه در مورد یک موضوع فلسفی یا ادبی علاوه بر تمرکز، معمولا نیاز به خواندن یک متن طولانی داد.

نکته جالب در مورد این اطلاعات بی مصرف طرز برخورد افرادی است که بر آن موضوعات واقفند. مثلا در یک جمع خصوصی دوستانه اگر صحبت از آل پاچینو شود، بجای بحث و نقد در مورد فیلمهایش ممکن است این موضوع را پیش بکشند که آیا میدانستید او مشروب زیاد میخورد؟ یا شماره پایش فلان است و در یک سال گذشته 1546 مرتبه باد معده خارج کرده است؟